چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی نقش رشد پس از سانحه و سرمایه شناختی در پیش بینی سوگ تاخیری انجام شد روش پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی است و جامعه آماری این پژوهش را کلیه افراد دچار سوگ تاخیری شهر قم به تعداد ۲۴۷ نفر در پاییز سال ۱۴۰۱ تشکیل دادند که از بین آنان تعداد ۱۴۷ نفر براساس جدول مورگان تخمین زده شدند و بوسیله روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه رشد پس از سانحه تدسچی و کالهون ۱۹۹۶ ، پرسشنامه تجربه سوگ GEQ و پرسشنامه سرمایه روان شناختی توسط لوتانز ۲۰۰۷ به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل رگرسیون خطی چندگانه با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ بهره برده شد نتایج نشانگر آن بود که متغیرهای رشد پس از سانحه و سرمایه شناختی توان پیش بینی سوگ تاخیری را در شرکت کنندگان دارند و به میزان ۴۱/۴ درصد از واریانس سوگ تاخیری را در افراد دچار سوگ تاخیری شهر قم که در این مطالعه شرکت کردند تبیین کرده اند براساس نتایج به دست آمده متغیرهای رشد پس از سانحه و سرمایه شناختی پیش بینی کننده معناداری برای تبیین متغیر سوگ تاخیری بوده اند و به صورت معکوس و معنادار در سطح معناداری ۰/۰۱ به ترتیب با ضریب بتا ۰/۳۳ و ۰/۴۵ سوگ تاخیری را پیش بینی کرده اند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیمی گایینی، صفورا،1404،نقش رشد پس از سانحه و سرمایه شناختی در سوگ تاخیری،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل