چکیده مقاله
فلسفه تربیتی به عنوان شالوده ای بنیادین برای نظام های آموزشی همواره نقشی کلیدی در طراحی، سازماندهی و هدایت برنامه های درسی ایفا کرده است در پرتو رویکردهای مختلف فلسفی مانند فلسفه کلاسیک، مدرنیسم، پراگماتیسم، اگزیستانسیالیسم و پست مدرنیسم مفاهیم بنیادینی چون هدف های آموزشی، محتوا، روش های تدریس و ارزشیابی دچار تحول شده اند این مقاله مروری با هدف تحلیل نقش و جایگاه فلسفه تربیتی در طراحی برنامه های درسی به بررسی تاریخی و تحلیلی اندیشه های تربیتی پرداخته و تاثیر هر یک از مکاتب فلسفی را بر عناصر برنامه ریزی درسی واکاوی می کند یافته های حاصل از بررسی منابع علمی حاکی از آن است که هر فلسفه تربیتی با تاکید بر جنبه ای خاص از انسان، جامعه و یادگیری، به الگویی منحصر به فرد برای طراحی برنامه درسی منجر شده است در حالی که فلسفه کلاسیک بر انتقال دانش و ارزش های جاودانه تاکید دارد، فلسفه های مدرن و پست مدرن بر فردگرایی، انعطاف پذیری، چندصدایی و تنوع فرهنگی در برنامه ریزی درسی تاکید می ورزند این مقاله همچنین نشان می دهد که طراحان برنامه های درسی باید از درک عمیق فلسفه های تربیتی برخوردار باشند تا بتوانند بین مبانی نظری و مقتضیات عمل آموزشی پیوندی پویا و موثر برقرار کنند در پایان پیشنهادهایی جهت تلفیق رویکردهای فلسفی متنوع برای ایجاد برنامه های درسی جامع، بومی سازی شده و متناسب با نیازهای قرن بیست و یکم ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�خشانی فر، قائمه،1404،نقش فلسفه تربیتی در طراحی برنامه های درسی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل