چکیده مقاله
اختلال طیف اوتیسم از شایع ترین اختلالات رشدی است؛ مهم ترین علایم آن عدم توانایی فرد در برقرار کردن روابط اجتماعی و رفتارهای تکراری و کلیشه ای است این علایم و رفتارها موجب می شود تا فرد مبتلا به اوتیسم در زندگی فردی و اجتماعی خود دچار مشکل شود و از آنجا که علایم آن تا بزرگسالی ادامه پیدا می کند لذا تشخیص زودهنگام این اختلال و ارائه مداخلاتی به این افراد لازم به نظر می رسد کودکان علاقه زیادی به قصه دارند و قصه درمانی روشی است که می توان از طریق آن به طور غیر مستقیم مفاهیم اصلی را به کودکان انتقال داد هدف پژوهش حاضر بررسی نقش قصه درمانی در بهبود روابط اجتماعی و رفتارهای کلیشه ای کودکان مبتلا به اوتیسم است نتایج نشان داد که قصه درمانی در بهبود روابط اجتماعی و رفتارهای کلیشه ای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم سطح یک موثر است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
معنوی، عارفه،1404،نقش قصه درمانی در بهبود روابط اجتماعی و رفتارهای کلیشه ای کودکان اختلال طیف اوتیسم،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل