چکیده مقاله
تعلیم و تربیت دینی به عنوان یکی از پیش فرض های اساسی در تشکیل یک جامعه مطلوب می تواند پاسخگو و برآورنده نیازهای مادی و معنوی انسان باشد از آنجایی که نظام آموزش و پرورش ارتباط نزدیک، زنده، متداوم و منظمی با دانش آموزان دارد، جایگاه مهمی در تربیت دینی آنها دارد؛ در این میان نقش معلمان از دیگر افراد بسیار برجسته تر می نماید از این رو بسیاری از دانش آموختگان نظام آموزشی شکل گیری شخصیت خود را مرهون معلمان خود می دانند زیرا آنچه در فرایند تعلیم و تربیت به متعلم انتقال می یابد تنها معلومات و مهارت های معلم نیست بلکه تمام صفات، خلقیات، حالات نفسانی و رفتار ظاهری او نیز به شاگردان منتقل می شود این تحقیق به روش مروری و از نوع کتابخانه ای و با بررسی نقش معلم در تربیت دینی نوجوانان از منظر نهج البلاغه انجام شده است نهج البلاغه، به عنوان یک منبع غنی از اندیشه های اسلامی و اخلاقی نه تنها به جنبه های مختلف زندگی فردی و اجتماعی انسان توجه دارد، بلکه در حوزه تربیت و نقش مربی نیز رهنمودهای ارزشمندی ارائه می دهد از منظر نهج البلاغه معلم نه تنها یک منتقل کننده صرف دانش، بلکه یک الگوی زنده، راهنما و مربی دلسوز است که با عمل و گفتار خود می تواند نوجوانان را در مسیر رشد دینی و اخلاقی یاری دهد تاکید این تحقیق بر اهمیت نقش معلم به عنوان یک عامل کلیدی در تربیت دینی نوجوانان است که می تواند با بهره گیری از آموزه های نهج البلاغه نسلی متدین، اخلاق مدار و مسئولیت پذیر تربیت کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مدرسی، زینب،1404،نقش معلم در تربیت دینی نوجوانان از منظر نهج البلاغه،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل