چکیده مقاله
اتیسیم یک نوع از اختلالات رشدی است که با نقص در ارتباطات و تعاملات اجتماعی خود را نشان می دهد و به عنوان یک اختلال عصبی مادام العمر توصیف شده که ضروری است در سال های اول کودکی به آن توجه شود هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه گری خودکارآمدی والدین در رابطه بین انعطاف پذیری روانشناختی والدین با مهارت های ارتباطی اجتماعی و عملکرد رفتاری کودکان دارای اختلالات طیف اتیسم بود پژوهش حاضر از نوع پژوهش های توصیفی و دارای الگوی همبستگی است که در آن از مدل تحلیل مسیر برای به دست آوردن رابطه بین متغیرها استفاده شد جامعه آماری شامل مادران کودکان دارای اختلال طیف اتیسم شهر شیراز است روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود که تمام کودکان دارای اختلال طیف اتیسم که حداقل به مدت یک سال در حال آموزش در مراکز اتیسم بودند را شامل می شود و تمام اعضای نمونه توسط متخصص تشخیص اتیسم دریافت کرده اند یافته ها نشان داد که بین پذیرش و عمل با خودکارآمدی والدین رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ بین مهارت های ارتباطی با مهارت های اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و بین خودکارآمدی والدین با رفتارهای مشکل زا رابطه منفی معناداری وجود دارد؛ همچنین مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود از نتایج این پژوهش می توان به بهبود مهارت های ارتباطی کودکان کمک کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
لیلا السادات کریمی جهرمی
دانشجوی دکتری روانشناسی گروه روانشناسی واحد مرودشت دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
نادره سهرابی
گروه روانشناسی، واحد مرودشت دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت، ایران
شگفتی مجید برزگر
گروه روانشناسی واحد مرودشت دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
حسین بقولی
گروه روانشناسی واحد مرودشت دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
شیوه ارجاع
کریمی جهرمی، لیلا السادات و سهرابی، نادره و برزگر، شگفتی مجید و بقولی، حسین،1404،نقش واسطه گری خودکارآمدی والدین در رابطه بین انعطاف پذیری روانشناختی والدین با مهارت های ارتباطی کودکان دارای اختلالات طیف اتیسم،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل