چکیده مقاله
هنر سفالگری و نقش برجسته از شاخص ترین جلوه های هنرهای تجسمی در ایران باستان به شمار می روند که ضمن برخورداری از جنبه های زیبایی شناختی حامل اطلاعات، فرهنگی، دینی و اجتماعی نیز هستند این دو شاخه هنری از دوران پیشاتاریخ تا پایان عصر ساسانی بیانگر خلاقیت، مهارت فنی و جهان بینی انسان ایرانی اند پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی سیر تحول تاریخی، تکنیک های اجرایی، مضامین نمادین و جایگاه فرهنگی سفالگری و نقش برجسته در تمدن های مختلف ایران باستان می پردازد نتایج نشان می دهد که این هنرها علاوه بر کارکردهای کاربردی و تزئینی نقش موثری در بازنمایی باورهای مذهبی، اسطوره ای و سیاسی ایفا کرده اند مطالعه آنها می تواند در بازسازی هویت هنری و فرهنگی ایران و نیز الهام بخشی برای هنر معاصر اهمیت بسزایی داشته باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هادرخان، زهرا،1404،هنر سفالگری و نقش برجسته در ایران باستان مروری بر تاریخ تکنیکها و اهمیت هنری،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل