چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نگرش معلمان در کاربرد فناوری آموزش با فرایند تدریس و انگیزه تحصیلی دانش آموزان منطقه کرمان انجام شده است این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نوع روش توصیفی همبستگی می باشد به منظور جمع آوری اطلاعات نیز از دو روش کتابخانه ای و میدانی پرسشنامه استفاده شده است برای گردآوری داده ها از ۳ پرسشنامه شامل: سنجش انگیزه تحصیلی هارتر ۱۹۸۰ ، پرسشنامه فناوری آموزشی دیویس ۱۹۸۹ و پرسشنامه استاندارد نگرش نسبت به تکنولوژی در آموزش یاکووز ۲۰۰۵ استفاده شده است جامعه آماری معلمان مقطع ابتدایی شهر کرمان هستند که بر اساس آمار اداره آموزش و پرورش شهرستان ۲۸۰ نفر می باشند؛ لذا بر مبنای فرمول کوکران ۱۶۲ نفر به عنوان حجم نمونه با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیدند داده های حاصل از تحقیق نیز با نرم افزار SPSS مورد تحلیل واقع گردیدند نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که به علت سطح معناداری کمتر از ۰/۰۵ بین نگرش معلمان منطقه کرمان با کاربرد فناوری آموزش در فرایند تدریس رابطه معناداری وجود دارد و از طرفی با توجه به نتایج آزمون بین نگرش معلمان منطقه کرمان با کاربرد فناوری آموزش در فرایند تدریس رابطه مستقیم وجود دارد همچنین بین نگرش معلمان منطقه کرمان با کاربرد فناوری آموزش در انگیزه تحصیلی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد و از طرفی با توجه به نتایج آزمون بین نگرش معلمان منطقه کرمان با کاربرد فناوری آموزش در انگیزه تحصیلی دانش آموزان رابطه مستقیم وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رفند، طیبه،1404،بررسی رابطه نگرش معلمان در کاربرد فناوری های آموزش با فرایند تدریس و انگیزه تحصیلی دانش آموزان منطقه کرمان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل