چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین فراشناخت و هوش هیجانی با خودکشی در دانشجویان دانشگاه اصفهان بود روش پژوهش از نوع کاربردی و برمبنای ماهیت و روش از نوع همبستگی بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه اصفهان در بازده زمانی انجام تحقیق بود طبق آمار بدست آمده از دانشگاه تعداد کل دانشجویان ۳۲۰۰۰ نفر بود که به روش نمونه گیری به صورت در دسترس تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه فراشناخت ولز یک مقیاس خودگزارش ولز ۱۹۹۷ ، پرسشنامه هوش هیجانی شات و همکاران ۱۹۹۸ و پرسشنامه امیدواری اشنایدر هاریس، اندرسون، هولران، ایرونیک و همکاران ۱۹۹۱ استفاده شد برای تایید فرضیه های تحقیق از آزمون رگرسیون و ضریب همبستگی استفاده شد تجزیه و تحلیل آماری در سطح آمار توصیفی با نرم افزار spss۲۲ انجام شد نتایج نشان داد فراشناخت و هوش هیجانی توانستند ۰/۳۹ تغییرات مربوط به امید زندگی را در این نمونه پژوهشی تبیین کنند ضریب همبستگی بین هوش هیجانی با خودکشی ۰/۰۲=p و ۰/۱۱۷=r بود و ضریب همبستگی بین فراشناخت با خودکشی ۰/۰۰۵=p و ۰/۱۴۴=r بود بنابراین می توان گفت فراشناخت و تقویت هوش هیجانی در دانشجویان دانشگاه اصفهان می تواند به افزایش امید به زندگی و جلوگیری از خودکشی بیانجامد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کاشفی راد، مریم و مفاخری، عبدالله،1404،بررسی رابطه هوش هیجانی و فراشناخت با خودکشی در دانشجویان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل