چکیده مقاله
افسردگی پس از زایمان یکی از شایع ترین اختلالات روانی در دوران پس از تولد فرزند است که می تواند پیامدهای منفی عمیقی بر سلامت روان، مادر، پیوند عاطفی با نوزاد و سازگاری خانوادگی داشته باشد در این میان روان درمانی بین فردی IPT به عنوان رویکردی مبتنی بر بهبود روابط انسانی و حل مشکلات بین فردی در کاهش علائم افسردگی و ارتقای عملکرد اجتماعی موثر شناخته شده است؛ اما شواهد بومی سازی شده در زمینه اثرات این روش بر پیوند مادر نوزاد در ایران محدود است این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی بین فردی در کاهش افسردگی پس از زایمان و بهبود پیوند مادر نوزاد در مادران شهر اصفهان انجام شد در یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده ۴۰ مادر با نمره ≥۱۳ در پرسشنامه افسردگی پس از زایمان ادینبورگ EPDS و شرایط ورود تعیین شده از شش مرکز منتخب به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل هر کدام ۲۰ نفر جای گرفتند گروه مداخله طی هشت جلسه هفتگی ۹۰ دقیقه ای IPT دریافت کرد و گروه کنترل صرفا مراقبت های معمول پس از زایمان را گذراند ابزارهای سنجش شامل EPDS، مقیاس پیوند مادر نوزاد MPAS و پرسشنامه جمعیت شناسی بود ارزیابی ها در سه زمان پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماهه انجام و تحلیل داده ها با آزمون t مستقل، ANCOVA و ANOVA با اندازه گیری مکرر در سطح معناداری ۰ ۰۵ انجام شد در گروه مداخله، نمرات EPDS از میانگین ۱۷ ۲۰ به ۸ ۹۵ در پس آزمون و ۷ ۹۰ در پیگیری کاهش یافت در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد F=۱۵۶ ۳۲, p
کلیدواژهها
نویسندگان
مریم دهقان
گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
ساناز پورگلی
گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
شیوه ارجاع
�هقان، مریم و پورگلی، ساناز،1404،بررسی نقش روان درمانی بین فردی (IPT) در کاهش نشانه های افسردگی پس از زایمان و بهبود پیوند مادر-نوزاد،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل