معناشناسی غنی و استغناء در قرآن بر اساس روابط متقابل

چکیده مقاله

هدف مقاله، معناشناسی توصیفی و تحلیل حوزه معنایی واژه غنی و استغناء و شناخت معانی آیات آن در قرآن کریم با تاکید بر روابط متقابل است پرسش اصلی در این پژوهش آن است که واژه غنی و استغناء با توجه به مفاهیم متقابل، آنها چه معنایی دارند این تحقیق با روش کتابخانه ای و ابزار فیش برداری انجام شده است شیوه تحلیل در این پژوهش توصیفی تحلیلی و از نوع تحلیل مفهومی است بررسی مفهوم غنی و استغناء از نظر لغوی و کاربرد آنها در آیات قرآن نشان می دهد غنی به معنای بی نیازی، توانگری، گشایش و وسعت است که مفاهیم فقر و عده به معنای حاجت و نیازمندی در تقابل با آن قرار دارند همچنین استغناء به معنای طلب بی نیازی از خدا و دیگران است که واژه متقابل آن اتقاء است که به معنای تقوای خدا و حفظ و نگهداری حریم الهی می باشد مفهوم غنی بالذات تنها در مورد خداوند به کار رفته چون تنها اوست که بی نیاز مطلق است و تمام مخلوقات به او فقیر و محتاج هستند مفهوم استغناء نیز در رابطه با خداوند به معنای اظهار بی نیازی و در مورد انسان به معنای طلب بی نیازی از خدا و دیگران است زیرا تنها انسان است که تلاش می کند با ثروت و توانگری و عدم بخشش به دیگران و فخرفروشی نسبت به خداوند و دیگران، بی نیازی را طلب نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ناهد دمیرچی

دانشجوی دکترای گروه الهیات دانشگاه آزاد اسلامی واحد شمال تهران ایران نویسنده مسئول

طیبه اکبری راد

عضو هیئت علمی گروه الهیات دانشگاه آزاد اسلامی واحد شمال تهران ایران

نفیسه نوید

عضو هیئت علمی گروه الهیات دانشگاه آزاد اسلامی واحد شمال تهران ایران

�میرچی، ناهد و اکبری راد، طیبه و نوید، نفیسه،1404،معناشناسی غنی و استغناء در قرآن بر اساس روابط متقابل،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل