مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اختلال خودشیفتگی زنان متقاضی عمل زیبایی منطقه ۷ و ۸ تهران

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اختلال خودشیفتگی در زنان متقاضی عمل زیبایی منطقه ۷ و ۸ شهر تهران انجام شد طرح این پژوهش پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل و تجربی از نوع نیمه آزمایشی بود همچنین تحقیق حاضر از لحاظ هدف یک تحقیق کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده ها کمی بود جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان متقاضی عمل زیبایی مراجعه کننده به مراکز زیبایی منطقه ۷ و ۸ تهران در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند نمونه پژوهش حاضر شامل ۶۰ نفر از زنان متقاضی عمل زیبایی بودند که به صورت نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند با توجه به پذیرش افراد برای شرکت در پژوهش در مرحله اول و دارا بودن ملاک های ورود و خروج از میان جامعه آماری انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه مبتنی بر پذیرش و تعهد ۲۰ نفر ، طرحواره درمانی ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر قرار گرفتند نتایج میانگین متغیرها گویای این مطلب است که میزان اختلال خودشیفتگی در زنان متقاضی عمل زیبایی مراجعه کننده به مراکز زیبایی منطقه ۷ و ۸ شهر تهران بعد از اجرای طرحواره درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد کاهش پیدا نموده است نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل های آماری نشان دادند که مدل طرحواره درمانی به میزان حدودا ۶۲٪ بر اختلال خودشیفتگی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به میزان حدودا ۷۱٪ بر اختلال خودشیفتگی تاثیرگذار است همچنین بین طرحواره درمانی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اختلال خودشیفتگی زنان متقاضی عمل زیبایی منطقه ۷ و ۸ شهر تهران تفاوت معنی داری وجود دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سمانه میسم

رضا شریفی نیا کارشناس ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان دکترای تخصصی روانشناسی استادیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

رضا شریفی نیا

کارشناس ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان دکترای تخصصی روانشناسی استادیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

میسم، سمانه و شریفی نیا، رضا،1404،مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اختلال خودشیفتگی زنان متقاضی عمل زیبایی منطقه ۷ و ۸ تهران،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل