چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه علی بین خلاقیت و اضطراب در کودکان ورزشکار و غیرورزشکار انجام شد این مطالعه از نوع تحقیقات علی مقایسه ای است که در بین دانش آموزان دختر و پسر مقطع ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ اجرا گردید نمونه ای متشکل از ۱۰۰ دانش آموز ۵۰ ورزشکار و ۵۰ غیرورزشکار به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد خلاقیت کودکان عابدی و مقیاس اضطراب کودکان اسپنس SCAS استفاده شد که هر دو ابزار از روایی و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند داده های پژوهش با استفاده از آزمون تی مستقل مورد تحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد که بین دو گروه ورزشکار و غیرورزشکار از نظر میزان خلاقیت و سطح اضطراب تفاوت آماری معناداری وجود ندارد p>۰ ۰۵ این یافته می تواند نشان دهد که صرف شرکت در فعالیت های ورزشی تاثیر معناداری بر افزایش خلاقیت یا کاهش اضطراب کودکان در این گروه سنی ندارد با این حال، این نتایج ممکن است تحت تاثیر عوامل متعددی باشد که در این مطالعه کنترل نشده اند از جمله این عوامل می توان به شدت و نوع فعالیت ورزشی، مدت زمان مشارکت در ورزش، سطح حمایت خانوادگی و ویژگی های فردی کودکان اشاره کرد همچنین ممکن است اثرات فعالیت ورزشی در بلندمدت ظاهر شود که در این مطالعه مقطعی قابل بررسی نبوده است پیشنهاد می شود در مطالعات آینده از نمونه های بزرگتر و روش های طولی استفاده شود تا تاثیر فعالیت های ورزشی بر متغیرهای روانشناختی با دقت بیشتری بررسی گردد همچنین بررسی نقش متغیرهای واسطه ای مانند اعتماد به نفس و مهارت های اجتماعی در این رابطه می تواند به درک بهتر نتایج کمک کند این پژوهش گام اولیه ای در بررسی ارتباط بین فعالیت ورزشی و متغیرهای روانشناختی در کودکان است و می تواند مبنایی برای تحقیقات بعدی در این حوزه باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پروازه، فاطمه و شیروانی، صدیقه،1404،مقایسه خلاقیت و اضطراب کودکان در دانش آموزان ورزشکار و دانش آموزان غیر ورزشکار،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل