چکیده مقاله
در پژوهش حاضر تاثیر آسیب های رسانه ای و فضای مجازی در امید به آینده دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر آرین شهر مورد بررسی قرار گرفته است هدف پژوهش بررسی نقش این عوامل در امید به آینده کودکان محصل در دوره دوم ابتدایی این شهر است پژوهش حاضر کاربردی و روش آن آزمایشی از نوع شبه آزمایشی است جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کودکان ۱۰ تا ۱۲ ساله دوره دوم ابتدایی شهر آرین شهر که در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۳ می باشد، ۱۵۰ نفر آنها از طریق نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند ابزار گردآوری اطلاعات دو پرسشنامه ی آسیب های رسانه و فضای مجازی و پرسشنامه ی امید به آینده بودند برای تحلیل داده ها از روش تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که عوامل خانوادگی نقش مهمی در شکل گیری امید به آینده در کودکان دوره دوم ابتدایی آرین شهر دارند همچنین نتایج حاصل از تحلیل های آماری نشان می دهند که این عوامل تقریبا ۳۰ درصد از تغییرات در امید به آینده را توضیح می دهند مدل های رگرسیونی معناداری که از داده ها استخراج شده اند، تایید می کنند که آسیب های رسانه ای و فضای مجازی می توانند تاثیر منفی بر دیدگاه کودکان نسبت به آینده داشته باشند این یافته ها می توانند به طراحی برنامه های آموزشی و مداخلاتی کمک کنند که هدف آنها کاهش تاثیرات منفی رسانه ها و فضای مجازی بر کودکان است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�جبی، محمدرضا و مرتضایی، سمانه،1404،نقش آسیب های رسانه و فضای مجازی در امید به آینده کودکان دوره دوم ابتدایی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل