نقش الگوهای تعاملی ناکارآمد در زوجها بر اساس دیدگاه سیستمی

چکیده مقاله

افزایش تعارضات زناشویی و نارضایتی از روابط زوجین در دهه های اخیر ضرورت بازنگری در شیوه های درمانی را پررنگ تر کرده است رویکرد سیستمی در زوج درمانی، با تاکید بر تعاملات پویای میان فردی و الگوهای ناهشیار ارتباطی، چارچوبی نظری و عملی برای تحلیل این روابط فراهم می سازد پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند مطالعات تجربی و نظری در زمینه زوج درمانی سیستمی به بررسی الگوهای تعاملی ناکارآمد از جمله تقاضا اجتناب، مثلث سازی و سرزنش متقابل پرداخته است روش تحقیق تحلیل محتوای کیفی مقالات منتشر شده در پایگاه های معتبر بین المللی طی دهه اخیر است یافته ها نشان می دهد که این الگوها با متغیرهایی مانند سبک های دلبستگی، نقش های جنسیتی، زمینه های فرهنگی و مهارت های ارتباطی در ارتباط هستند و به کاهش رضایت زناشویی، افزایش تعارضات مزمن و کاهش سلامت روانی زوجین منجر می شوند نتیجه گیری این مطالعه بر اهمیت شناسایی و مداخله هدفمند در این چرخه های تکراری تاکید دارد و بر ضرورت بومی سازی درمان های سیستمی در بافت های فرهنگی مختلف تاکید می ورزد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عباس حصیری ریزی

کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی دانشکده علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان اصفهان

�صیری ریزی، عباس،1404،نقش الگوهای تعاملی ناکارآمد در زوجها بر اساس دیدگاه سیستمی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل