چکیده مقاله
صهیونیسم به منزله یک ایدئولوژی فراگیر مفهوم برپایی یک کیان دولتی یهودی در جغرافیای تاریخی فلسطین را با دکترین انتظار رستگاری و ظهور موعود در پایان دوران در هم آمیخته است این چارچوب فکری، که پیوسته با آرزوی دیرین رهایی و نجات ملت یهود گره خورده عمیقا در بستر اعتقادات الهیاتی و سنت های یهودی ریشه دارد و در اشکال متنوع صهیونیسم تجلی یافته است پژوهش پیش رو بر آن است تا با واکاوی ماهیت صهیونیسم، شناسایی طیف های گوناگون آن از منظر یهودیت و تحلیل دقیق آموزه های محوری مرتبط، نقش تعیین کننده این بینش ایدئولوژیک را در قالب دهی به جنبش های مذهبی، سیاسی، و اجتماعی فرهنگی بررسی نماید مطالعات گونه شناختی بر صهیونیسم نشان می دهد که در یک کنش متقابل، صهیونیسم فرهنگی همواره با صهیونیسم الهیاتی دینی در ارتباط بوده و مبانی فکری آن را می توان در نصوص مقدس و تورات جستجو کرد؛ این در حالی است که صهیونیسم عمل گرا سیاسی ، راه خود را از شرط انتظار موعود جدا ساخته و تاسیس دولت یهودی را به عنوان یک تلاش بشری، مقدم بر زمان ظهور کند این دوگانگی در اولویت بندی آموزه های دینی و زمان بندی تحقق دولت مطلوب، به منجی قلمداد می شود عنوان بنیادی ترین شاخص افتراق میان شاخه های متعدد جریان صهیونیسم شناخته می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی احمد فداله، سید رضا،1404،نقش اندیشه موعود آخرالزمان در شکل گیری نحله های ضدصهیونیستی و جریانهای مقاوم در برابر ایدئولوژی صهیونیسم،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل