نقش ترومای کودکی در پیش بینی رفتارهای خود آسیب رسان نوجوانان

چکیده مقاله

دوران نوجوانی با توجه به تغییرات جسمانی و روانی دوره ای پرفشار و مهم بوده که چنانچه با بستر نامناسب محیطی و خانوادگی همراه باشد، آسیب هایی را به دنبال خواهد داشت لذا هدف این پژوهش پیش بینی رفتارهای خود آسیب رسان نوجوانان بر اساس تجربه ترومای کودکی بوده است طرح تحقیق توصیفی همبستگی و روش پژوهش به لحاظ هدف بنیادی بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه مدارس دولتی شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۱ ۱۴۰۲ بود با توجه به گستردگی جامعه حاضر برای انتخاب نمونه پژوهش از شیوه نمونه گیری حذفی غربالگری استفاده شد و در نهایت ۲۰۰ دانش آموز انتخاب شدند جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه رفتارهای خود آسیب رسان سانسون و همکاران ۱۹۹۸ و پرسشنامه ترومای کودکی برنشتاین و همکاران ۲۰۰۳ استفاده شد تجزیه و تحلیل داده ها با به کارگیری همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان به کمک نرم افزار SPSS ۲۱ انجام شد نتایج پژوهش نشان داد که بین تجربه ترومای کودکی و رفتارهای خود آسیب رسان در نوجوانان رابطه وجود دارد و رفتارهای خود آسیب رسان را می توان بر اساس تجربه ترومای کودکی پیش بینی نمود بنابراین با شناخت عوامل موثر بر رفتارهای خود آسیب رسان می توان جهت کاهش این رفتارها و افزایش سازگاری افراد، دست به برنامه ریزی و اقدامات مداخله ای زد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

روشنک چایچی

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

نعیمه محب

استادیار گروه روانشناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی آزاد تبریز

چایچی، روشنک و محب، نعیمه،1404،نقش ترومای کودکی در پیش بینی رفتارهای خود آسیب رسان نوجوانان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل