چکیده مقاله
هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش فلسفه به کودکان Philosophy for Children P۴C بر مهارت های حل مسئله اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی پایه پنجم انجام شد روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه گواه بود جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ بود با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۴۰ دانش آموز انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و گواه ۲۰ نفر جایگزین شدند گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش برنامه P۴C با استفاده از داستان های بومی و حلقه های کندوکاو قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارت های حل مسئله اجتماعی دلاوری و همکاران، ۱۳۹۶؛ اقتباس از راس و لوریون و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی موریس، ۲۰۰۱؛ ترجمه و هنجاریابی شده توسط محمدی و همکاران، ۱۳۹۸ با پایایی تاییدشده آلفای کرونباخ به ترتیب ۰ ۸۵ و ۰ ۸۸ بود داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره MANCOVA تحلیل شدند یافته ها: نتایج نشان داد که پس از حذف اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری بین دو گروه در ترکیب خطی متغیرهای وابسته وجود دارد F=۲۷ ۴۳, p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قادری، فاطمه و تقی زاده، مرضیه،1404،تاثیر آموزش فلسفه به کودکان (P۴C) بر مهارت های حل مسئله اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل