چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مند تاثیر برنامه های آموزش کار تیمی و همکاری بر عملکرد گروه ها در محیط های آموزشی و کاری انجام شده است با توجه به اهمیت روزافزون مهارت های همکاری در دنیای امروز این مطالعه به شناسایی مولفه های اثربخش مداخلات آموزشی کار تیمی، عوامل تعدیل کننده و مکانیسم های اثرگذاری این برنامه ها پرداخته است روش شناسی این مطالعه بر اساس بررسی نظام مند و سنتز یافته های پژوهش های کیفی و کمی انجام شده طی سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ استوار است نتایج نشان می دهد که برنامه های آموزش کار تیمی تاثیر معناداری بر عملکرد گروه ها دارند، به ویژه برنامه هایی که بر جنبه های شناختی، همکاری، تنظیم هدف مشترک و انسجام گروهی تمرکز می کنند اندازه اثر این مداخلات در جنبه های شناختی عملکرد تیمی g=۰ ۷۹۹ و تنظیم هدف g=۰ ۷۱۴ قابل توجه بوده است عواملی مانند اندازه گروه، مدت زمان مداخله و ویژگی های جمعیت شناختی اعضای گروه از جمله تعدیل کننده های مهم اثر بخشی آموزش کار تیمی شناسایی شدند همچنین شواهد نشان می دهد که آموزش بین حرفه ای به طور خاص موجب بهبود مهارت های ارتباطی با افزایش میانگین ۰ ۲۷۵ نمره و افزایش کیفیت نتایج کار تیمی می شود این مطالعه در نهایت چارچوبی یکپارچه برای طراحی، پیاده سازی و ارزیابی برنامه های آموزش کار تیمی ارائه می دهد که می تواند راهنمای مدرسان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی و سازمانی باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کاظمی چهارده، لیلا و چراغ زاده، مهناز و رستمی، مرضیه و امانی، توران،1404،تاثیر برنامه های آموزش کار تیمی و همکاری بر عملکرد گروهها: مرور نظام مند شواهد در محیط های آموزشی و کاری،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل