مدل روابط ساختاری نقش میانجیگر خودهای ممکن در رابطه بین چشم انداز زمان با اضطراب امتحان دانش آموزان

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر تعیین نقش میانجیگر خودهای ممکن در رابطه بین چشم انداز زمان با اضطراب امتحان دانش آموزان بود روش پژوهش توصیفی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری و جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان شهریار بود که در سال ۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند که از میان آنها ۲۵۵ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل اضطراب امتحان ساراسون و همکاران ۱۹۵۸ ؛ توازن خودهای ممکن زادشیر و همکاران ۱۳۹۹ و سیاهه چشم انداز زمان زیمباردو و بوید ۱۹۹۹ بود برای تحلیل داده ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد در پژوهش حاضر ضریب مسیر غیر مستقیم بین چشم اندازهای آینده p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پریسا کرمی بقرآباد

کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت واحد کرج دانشگاه آزاد اسلامی کرج ایران

کرمی بقرآباد، پریسا،1404،مدل روابط ساختاری نقش میانجیگر خودهای ممکن در رابطه بین چشم انداز زمان با اضطراب امتحان دانش آموزان،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل