مدلیابی معادلات ساختاری پیش بینی مشکلات بین فردی در دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی براساس طرحواره های ناسازگار اولیه با میانجیگری احساس شرم و گناه

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر پیش بینی مشکلات بین فردی در افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه با میانجیگری احساس شرم و گناه بود روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدلیابی معادلات ساختاری بود جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم در زمستان سال ۱۴۰۳ تشکیل می دادند که از میان آنها ۳۲۴ نفر که نمره بالاتر از خط برش در پرسشنامه اضطراب اجتماعی به دست آوردند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزار پژوهش شامل مقیاس مشکلات بین فردی ۴۷ پیلکونیس و همکاران ۱۹۹۶ ؛ نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ ۱۹۹۸ ؛ مقیاس تجربه شرم اندروز و هانتر ۱۹۹۷ ؛ پرسشنامه گناه کوگلر و جونز ۱۹۹۲ بود برای تحلیل داده ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد نتایج نشان داد مشکلات بین فردی براساس طرحواره های ناسازگار اولیه در دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی پیش بینی می شود B=۰/۴۰۰, P=۰/۰۰۰۱ مشکلات بین فردی براساس احساس شرم P=۰/۰۱, β=۰/۳۷ و گناه P=۰/۰۰۱, β=۰/۴۴۹ در دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی پیش بینی می شود مشکلات بین فردی براساس طرحواره های ناسازگار اولیه با میانجیگری احساس شرم P=۰/۰۰۱, β=۳/۷۳ و گناه P=۰/۰۰۱, β= ۴/۱۱ در دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی پیش بینی می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید محمد ابراهیم منتظری

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی گروه روانشناسی واحد علوم پزشکی قم دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

منتظری، سید محمد ابراهیم،1404،مدلیابی معادلات ساختاری پیش بینی مشکلات بین فردی در دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی براساس طرحواره های ناسازگار اولیه با میانجیگری احساس شرم و گناه،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل