تاثیر شفقت به خود بر تاب آوری روانشناختی: یک مرور روایتی

چکیده مقاله

در این نوشتار روایتی نقش چندجانبه شفقت به خود در بهبود انعطاف پذیری روانی مورد بررسی قرار گرفته و تلاش شده است تا شواهد علمی، تجربیات فردی و نگاه های میان رشته ای با یکدیگر ترکیب شوند هدف اصلی این مقاله، شناسایی سازوکارهای کلیدی است که از طریق آنها شفقت به خود می تواند تاب آوری افراد را در مواجهه با مشکلات افزایش دهد همچنین محدودیت های موجود را مشخص کرده و مسیرهایی برای پژوهش های آینده پیشنهاد می کند این بررسی بر پایه ۲۰ تا ۲۵ منبع معتبر و داوری شده که طی پنج سال اخیر منتشر شده اند انجام شده و ارتباط میان شفقت به خود، روش های مقابله ای و سلامت روان را مورد تاکید قرار می دهد یافته های حاصل نشان می دهد که شفقت به خود ابزاری قدرتمند برای تقویت انعطاف پذیری روانی است و به افراد کمک می کند تا با ذهن آگاهی، مهربانی و درک انسانیت مشترک با چالش ها روبرو شوند همچنین در این مقاله به کاربردهای درمانی و پیامدهای اجتماعی ناشی از ترویج شفقت به خود در گروه های مختلف جمعیتی پرداخته خواهد شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اکرم ذنوبی نجف آبادی

فارغ التحصیل کارشناسی ارشد گروه روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

�نوبی نجف آبادی، اکرم،1404،تاثیر شفقت به خود بر تاب آوری روانشناختی: یک مرور روایتی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل