چکیده مقاله
هدف از این پژوهش تحلیل سازوکار آسیب شناختی در هم آمیختگی هیجان در چارچوب فرا روان درمانی دوانلو D ISTDP با تاکید بر همراستایی آن با یافته های علوم اعصاب شناختی است در هم آمیختگی هیجان حالتی روانی است که طی آن هیجانات اصلی سالم با اضطراب، احساسات دفاعی یا هیجانات ثانویه به صورت ناخودآگاه ترکیب می شوند و منجر به بروز علائم روان شناختی، اختلال در عملکرد بین فردی و واکنش های هیجانی نامناسب می گردند دوانلو در فرا روان درمانی، خود این پدیده را به عنوان یکی از هسته های آسیب روانی مزمن شناسایی کرده و با تمرکز بر دسترسی مستقیم به هیجان های سرکوب شده و شکستن دفاع های روانی تلاش می کند تا ساختارهای در هم آمیخته را بازسازی کند در این مقاله با استناد به داده های علوم اعصاب شناختی از جمله نقش قشر پیش پیشانی، آمیگدالا و شبکه های تنظیم هیجان نشان داده می شود که فرآیندهای روان درمانگرانه ی D ISTDP با مکانیسم های نوروبیولوژیکی پردازش هیجان هماهنگ هستند یافته ها حاکی از آن است که تمرکز درمانی بر هیجانات اولیه، کاهش دفاع های شناختی و ارتقاء ظرفیت تحمل هیجانی نه تنها با بهبود عملکرد بالینی همراه است بلکه با تغییر در الگوهای فعالیت مغزی نیز همخوانی دارد در نهایت، این رویکرد پلی میان روان درمانی پویشی و علوم اعصاب شناختی ایجاد کرده و چشم اندازی نوین برای فهم و درمان ریشه های آسیب های هیجانی فراهم می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مدادی، سعید،1404،تحلیل سازوکار آسیب شناختی درهم آمیختگی هیجان در چارچوب فرا روان درمانی دوانلو رویکردی منطبق با علوم اعصاب شناختی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل