چکیده مقاله
مقاله حاضر، به بررسی عمیق آموزه های اخلاق اجتماعی کارگزاران در نهج البلاغه نامه ۶۹ با رویکرد بینامتنی می پردازد این پژوهش، با تمرکز بر تحلیل دقیق روابط بینامتنی میان متن نامه و آیات قرآن کریم به استخراج و بررسی مفاهیم کلیدی اخلاق اجتماعی از جمله گشاده رویی، حفظ آبرو، تامل در نقل شنیده ها، فروبردن خشم، توجه به زیردستان و پرهیز از دنیاگرایی می پردازد روش تحقیق تحلیل محتوای کیفی و مقایسه تطبیقی با تاکید بر رویکردهای بینامتنی است یافته ها نشان می دهد که نهج البلاغه نامه ۶۹ به عنوان یک متن دینی با بهره گیری هوشمندانه از آیات قرآنی، چارچوبی جامع برای رفتار کارگزاران ارائه می دهد و بر اهمیت عدالت، صداقت و تعامل سازنده با مردم تاکید دارد تحلیل های بینامتنی نشان دهنده عمق ارتباط میان آموزه های امام علی ع و آموزه های قرآن کریم است و نقش این آموزه ها را در ایجاد جامعه ای عادلانه و اخلاقی تبیین می کند در این مقاله، علاوه بر تحلیل های پیشین به بررسی نقش این آموزه ها در شکل دهی به هویت اسلامی کارگزاران و تاثیر آنها بر عملکرد آنها در عرصه های مختلف حکومتی پرداخته می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مال فرد، امید،1404،تحلیل و بررسی اخلاق اجتماعی کارگزاران در نهج البلاغه نامه (۶۹) با رویکرد بینامتنی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل