خودنظم بخشی عاطفی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲

چکیده مقاله

دیابت نوع ۲ یکی از شایع ترین بیماری های مزمن در سراسر جهان، نه تنها پیامدهای جسمی گسترده ای دارد، بلکه آثار روانشناختی قابل توجهی نیز بر زندگی مبتلایان بر جای می گذارد در این میان توانایی افراد برای خودنظم بخشی عاطفی، یعنی توانایی مدیریت هیجان ها، کنترل واکنش های هیجانی و حفظ تعادل روانی در مواجهه با چالش های مرتبط با بیماری نقش بسزایی در بهبود کیفیت زندگی، پایبندی به درمان و کنترل قند خون ایفا می کند مقاله حاضر با رویکردی مروری به بررسی مفهوم خودنظم بخشی عاطفی، مولفه ها، عوامل موثر و نقش آن در مدیریت روانی دیابت نوع ۲ می پردازد نتایج مطالعات پیشین حاکی از آن است که افرادی که از مهارت های خودنظم بخشی عاطفی بالاتری برخوردارند در مقابله با استرس های ناشی از بیماری موفق ترند، اضطراب و افسردگی کمتری را تجربه می کنند و در فرآیند خود مراقبتی و رعایت رژیم های درمانی مشارکت فعال تری دارند همچنین پژوهش ها نشان می دهند که مداخلات روان شناختی مبتنی بر آموزش خودنظم بخشی عاطفی – نظیر ذهن آگاهی، رفتار درمانی شناختی و رویکردهای پذیرش و تعهد – می توانند در کاهش بار روانی بیماران دیابتی و بهبود شاخص های سلامت آنان موثر باشند در پایان بر لزوم توجه نظام مند به مولفه های هیجانی در برنامه های درمانی دیابت و طراحی مداخلات آموزشی متناسب با نیازهای روانی بیماران تاکید شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا تلخابی

علی اکبر بهرامی پور

علی اکبر بهرامی پور

زهرا تلخابی

�لخابی، زهرا و بهرامی پور، علی اکبر،1404،خودنظم بخشی عاطفی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل