رابطه سبک های فرزند پروری بر کاهش مشکلات رفتاری افراد دارای بیش فعالی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک های فرزند پروری بر کاهش مشکلات رفتاری افراد دارای اختلال بیش فعالی انجام شد روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است جامعه آماری این پژوهش را کلیه والدین دارای دختر و پسر ۵ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال بیش فعالی مراجعه کننده به مراکز کار درمانی تشکیل دادند روش نمونه گیری خوشه ای ۱۰۲ والد که دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی بودند انتخاب شدند بدین صورت که از بین کلینیک های درمانی ۳ کلینیک درمانی نوین، طلوع و دنیای زیبا انتخاب شد و از بین مراجعه کنندگان ۱۰۲ والد دارای کودک ۵ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال بیش فعالی که بر طبق نظر متخصص و ضوابط تشخیصی پرسشنامه تشخیص اختلال بیش فعالی داده شده بود، انتخاب و با آزمون سبک های فرزند پروری دیانا بامریند مورد بررسی قرار گرفتند ابزار پژوهش پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند ۱۹۷۳ و پرسشنامه سیاهه رفتاری کودک آخنباخ نسخه والدین بود در این پژوهش برای میزان ارتباط بین متغیرها از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شده است نتایج نشان داد که هر چه سبک فرزندپروری به روش اطمینان بخش افزایش یابد شاهد کاهش مشکلات رفتاری این کودکان خواهیم بود سبک فرزند پروری به روش سهل گیرانه و مستبدانه در کاهش مشکلات رفتاری تاثیری نداشته است و هر چه سبک فرزندپروری به روش سهل گیرانه و مستبدانه افزایش یابد شاهد افزایش مشکلات رفتاری این کودکان خواهیم بود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا رنجبر

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی زرند کرمان

�نجبر، زهرا،1404،رابطه سبک های فرزند پروری بر کاهش مشکلات رفتاری افراد دارای بیش فعالی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل