روایت های یک معلم بازنشسته از چالش ها و محدودیت های تدریس در مناطق محروم بلوچستان؛ رویکرد روایت پژوهی

چکیده مقاله

این مطالعه با تلفیق رویکردهای روایت پژوهی و تحلیل اسنادی به بررسی نظام مند چالش های آموزشی در مناطق محروم استان سیستان و بلوچستان و تحول نظریه های مرتبط با روایت پژوهی در چهار دهه اخیر می پردازد پژوهش حاضر با استفاده از روش تحقیق کیفی و تحلیل تجربیات زیسته معلمان ضمن ردیابی سیر تکاملی نظریه های روایت پژوهی از برونر ۱۹۸۶ تا فریس ۲۰۱۸ چالش های محوری را در مناطق مورد مطالعه شناسایی کرده است یافته ها نشان می دهد که چالش های پیش روی معلمان این مناطق در سه سطح کلان، میانی و خرد قرار می گیرند؛ در سطح کلان مشکلات زیرساختی نبود برق، آب آشامیدنی و راه های ارتباطی مناسب و محدودیت دسترسی به امکانات آموزشی کمبود کتاب های درسی، نبود تجهیزات آزمایشگاهی و فناوری آموزشی؛ در سطح میانی موانع زبانی فرهنگی تفاوت زبان مادری دانش آموزان با زبان آموزشی و نگرش های سنتی نسبت به تحصیل و فقر اقتصادی، کار کودکان و ناتوانی خانواده ها در تامین لوازم تحصیل و در سطح خرد کاهش انگیزه دانش آموزان، انزوای حرفه ای معلمان و دشواری های زندگی شخصی آنان در مناطق دورافتاده قابل مشاهده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شهریار اربابی نو

دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری زاهدان

سهیل سرگزی

دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری زاهدان

محمدمهدی عنایتی

دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری زاهدان

�ربابی نو، شهریار و سرگزی، سهیل و عنایتی، محمدمهدی،1404،روایت های یک معلم بازنشسته از چالش ها و محدودیت های تدریس در مناطق محروم بلوچستان؛ رویکرد روایت پژوهی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل