سعادت به عنوان خیر نهایی و مطلوب ذاتی در پرتو اندیشه های علامه طباطبایی

چکیده مقاله

مسئله سعادت و اینکه در نهایت زندگی آدمی به فرجامی نیک بیانجامد از جمله مباحثی است که همواره اندیشه آدمی را به خود مشغول داشته و اندیشمندان مختلفی با رویکردهای مختلف فکری و مذهبی به بحث در این باره پرداخته اند مسئله سعادت از آنجا که در مورد سرانجام آدمی است و فرجام زندگی او را تحت الشعاع قرار می دهد دارای اهمیت بسیار است اهمیت دیگر مسئله سعادت از جهت معنادار بودن زندگی انسان است و اینکه این زندگی که اکنون داریم دارای هدف است و پوچ و بی معنا نیست علامه طباطبایی که از اندیشمندان مهم اسلامی در دوران معاصر است، در آثار مختلف خود سعی نموده تا به بررسی و تبیین مسئله سعادت بر اساس مبانی اسلامی بپردازد از دیدگاه علامه طباطبایی انسان به طور فطری خواهان رسیدن به سعادت است و سعادت نیز همان خیر نهایی است که چیزی جز قرب الهی نمی باشد و انسان در این دنیا باید تمامی تلاش خود را در جهت انجام اعمال صالح و دوری از گناهان انجام دهد تا به مبدا خود که همان قرب الهی است برسد در این مقاله سعی بر این است تا با روش توصیفی تحلیلی به بررسی ماهیت و چیستی سعادت، ارتباط سعادت با خیر و لذت، سعادت حقیقی و مراتب سعادت از دیدگاه علامه طباطبایی پرداخته شود به باور علامه طباطبایی سعادت حقیقی که همان رسیدن به قرب الهی است در آخرت تحقق می یابد و سعادت دنیوی سعادت حقیقی نیست بلکه صرفا سایه ای از آن سعادت حقیقی است که در جهان دیگر تحقق می یابد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالله حسینی اسکندیان

دانشجوی دکتری کلام اسلامی دانشگاه تبریز

مصطفی سلیمانی اصل

عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان

همایون عطائی حوری

فارغ التحصیل دانشگاه پیام نور ارومیه

�سینی اسکندیان، عبدالله و سلیمانی اصل، مصطفی و عطائی حوری، همایون،1404،سعادت به عنوان خیر نهایی و مطلوب ذاتی در پرتو اندیشه های علامه طباطبایی،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل