چکیده مقاله
در نظام حقوقی ایران خسارات ناشی از حوادث رانندگی یکی از مهمترین موضوعات مسئولیت مدنی و تعهدات قراردادی تلقی می گردد با تصویب قانون بیمه اجباری مصوب ۱۳۹۵ ساختار جبران خسارات وارده به اشخاص ثالث دچار تحول اساسی شد؛ به گونه ای که بیمه گر به عنوان شخص ثالث، قراردادی موظف به جبران خسارات زیان دیده بدون نیاز به اثبات تقصیر راننده گردید در این راستا، مسئولیت راننده مقصر جنبه شخصی و مبتنی بر اصول کلی مسئولیت مدنی دارد در حالی که مسئولیت بیمه گر ماهیتی قراردادی و قانونی یافته است مقاله حاضر به تبیین مسئولیت بیمه گر و راننده مقصر پرداخته و از طریق بررسی مواد قانونی، آرای حقوقی و تحلیل سازوکار جبران خسارت، تلاش نموده است تا حدود و ثغور این دو نوع مسئولیت را واکاوی نماید یافته های پژوهش حاکی از آن است که در رویه فعلی، بیمه گر در برابر زیان دیده مسئولیت مقدم دارد اما در موارد خاص مسئولیت راننده احیا می شود همچنین تعهد بیمه گر در پرداخت خسارات با هدف حمایت از زیان دیده و تضمین عدالت جبرانی صورت می گیرد نه به معنای سلب کامل مسئولیت از راننده
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�امری، میثم،1404،تعهدات بیمه گر و راننده خطاکار در جبران خسارت زیان دیده،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه30 آبان 1404 · بابل