تحلیل فضایی مناطق آسیب پذیر در هنگام بحران با تاکید بر محلات بافت فرسوده شهری

چکیده مقاله

مراد از فرسودگی، ناکارآمدی و کاهش کارآیی یک بافت نسبت به کارآمدی سایر بافت های شهری است فرسودگی بافت و عناصر درونی آن یا به سبب قدمت و یا فقدان برنامه توسعه و نظارت فنی بر شکل گیری آن بافت به وجود می آید امروزه با رشد روزافزون شهرنشینی، مشکلات شهری بیش از هر زمان دیگری دامنگیر شهرهای کشور گردیده است، این مشکلات با تاثیر گذاری بر تمامی جنبه های شهرنشینی، روابط منطقی زندگی شهرنشینی را نابسامان نموده است و کیفیت کلی و قابلیت زندگی در آن ها را به شدت کاهش داده و زمینه ناپایداری در آن ها را فراهم کرده است بافت فرسوده شهری یکی از موارد مطرح در کلیه شهرهای کشور است که هر کدام متناسب با شرایط انسانی و طبیعی خود نیازمند مداخله و اصلاح است، از آنجایی که بافت فرسوده در اکثر شهرها هسته اولیه شکل گیری شهر را شامل می شود این امر موجب اختلال در شکل گیری ارتباط و وحدت فضایی بین بخش مرکزی، بخش میانی و بخش پیرامونی می گردد هدف این مقاله تحلیل فضایی مناطق آسیب پذیر در هنگام بحران با تاکید بر محلات بافت فرسوده شهری می باشد نتایج نشان می دهد گسترش فضایی بی رویه و بدون برنامه شهرهای بزرگ و متوسط کشور در چند دهه گذشته، باعث شکل گیری بافت های جدید شهری در مجاورت شهرها و جابجایی ساکنان و کاربریهای شهری به نواحی جدید گردیده است در نتیجه این جابجایی، به تدریج بافت های قدیمی شهرها کارکرد و حیات اجتماعی اقتصادی خود را از دست داده اند و این بافت ها با از دست دادن حیات شهری خود، به سمت رکود و فرسودگی گرایش پیدا کرده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اکرم آسیان

گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی

احمد غلامی

گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، گرایش برنامه ریزی کالبدی

�لامی، احمد،1400،تحلیل فضایی مناطق آسیب پذیر در هنگام بحران با تاکید بر محلات بافت فرسوده شهری،دهمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران26 آذر 1400