جایگاه مدیریت فرهنگی در کنترل جمعیت شهری

چکیده مقاله

مشارکت شهروندی مولفه اصلی در نیل به اهداف توسعه پایدار و حکمرانی خوب شهری است از این رو مدیریت شهری دو رویکرد اصلی محله محوری و تبدیل شهرداری از سازمان صرفا خدماتی به نهاد خدماتی اجتماعی را در راس برنامه هایش قرار داده است تمرکز روز افزون جمعیت در نواحی شهری و رشد سریع شهرنشینی ناشی از مهاجرت مشکلاتی را در ارائه خدمات مناسب به شهروندان به وجود میآورد در این رابطه نقش مدیران شهری کاردان در قالب یک نهاد مدیریتی فراگیر و کارآمد در رفع مشکلات و نیازهای روز افزون شهروندان ضرورت پیدا می کند هدف پژوهش حاضر جایگاه مدیریت فرهنگی در کنترل جمعیت شهری با استفاده از روش توصیفی تحلیلی می باشد یافته های پژوهش حاکی از آن است که عناصر فرهنگی چون سطح سواد و تحصیلات، دین و مذهب، تغییرات هویتی و نگرشی، ایده ترجیح جنسی و ارزشمندی فرزندداری در توسعه اجتماعی و اقتصادی مردم تهران تاثیر دارند در این راستا توجه به فرهنگ و اخلاق در امر مدیریت شهری از اهمیت بسزایی برخوردار است رشد شهرنشینی و صنعتی شدن جوامع شهری بدون درنظر گرفتن فرهنگ شهرنشینی، مشکلات گسترده ای را در شهرها به وجود آورده است امروزه یکی از کارآمدترین ساز و کارهای مدیریت شهری برای رسیدن به مناسبات اجتماعی مطلوب و کاهش هزینه های وارده بر شهر توجه و برنامه ریزی برای ارتقای فرهنگ و اخلاق شهرنشینی در بین شهروندان است