چکیده مقاله
اغلب شهرهای مهم و تاریخی ایران، به سبب نوع اقلیم و به خصوص نوع مصالح استفاده شده و به علت عدم رعایت اصول و استاندارهای طراحی شهری و شهرسازی، با پدیده بافت های فرسوده مواجه اند هرگونه برنامه ریزی و اقدام در بافت های فرسوده شهری، به دلیل خصوصیات متمایز اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، حقوقی و زیست محیطی این پهنه ها، دقت و ظرافت خاص خود را می طلبد، بنابراین برنامه ریزی مردم محور و مشارکت پایدار مردمی در این خصوص اهمیت ویژه ای دارد از طرفی، بهسازی و نوسازی این بافت ها، دغدغه های اساسی مورد توجه مدیران و برنامه ریزان شهری در سطوح ملی و محلی است و چالشی اساسی فراروی توسعه پایدار شهری به حساب می آید هدف مقاله حاضر ضرورت توجه مدیریت شهری به ساماندهی بافت فرسوده در راستای تحقق حقوق شهروندی با روش توصیفی تحلیلی می باشد نتایج ها نشان می دهد بناهای موجود در بافت های فرسوده شهر تهران، به علل گوناگون از جمله: قدمت، استفاده از مصالح بی دوام و کم دوام و عدم رعایت شیوه های صحیح ساخت و ساز، از استحکام و پایداری لازم برخوردار نیستند مسئله دیگر عدم کارایی و ناتوانایی این بافت ها در پاسخگویی به نیازهای شهروندان است دسترسی های نامناسب و نفوذ ناپذیری این بافت ها، علاوه بر اینکه عملیات امدادرسانی در مواقع خطر را با مشکل مواجه می سازد، باعث ایجاد ترافیک سواره و گاه عدم امکان دسترسی سواره ساکنین و نیروهای امنیتی در واقع اضطراری به این بافت می شود با عنایت به گستردگی و اهمیت موضوع بافت های فرسوده شهری و خطرپذیری بالای مناطق شهری، بازسازی و بهسازی بافت های مذکور، جهت جلوگیری از خسارات جانی و مالی زلزله یکی از مهمترین موضوعات در رابطه با بافت های فرسوده شهری می باشد و یکی از موانع اصلی احیای این بافت ها، نحوه تامین مالی این پروژه ها است این فرایند بدون مشارکت مردم غیرممکن و یا بسیار دشوار می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
اکرم آسیان
گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی
مهدی محمودوند
گروه حقوق خصوصی
شیوه ارجاع
محمودوند، مهدی،1400،ضرورت توجه مدیریت شهری به ساماندهی بافت فرسوده در راستای تحقق حقوق شهروندی،دهمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران26 آذر 1400