تاثیر دروغ گویی نوجوانان بر روابط اجتماعی با تاکید بر آموزه های اسلامی و روان شناسی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر دروغ گویی نوجوانان بر روابط اجتماعی با تکیه بر آموزه های اسلامی، روان شناسی و جامعه شناسی انجام شده است دروغ گویی به عنوان یکی از رذایل اخلاقی و از گناهان کبیره زمینه ساز بسیاری از ناهنجاری های فردی و اجتماعی محسوب می شود از منظر قرآن کریم دروغ منشا انحراف اخلاقی و نشانه ضعف ایمان است؛ چنان که خداوند می فرماید: «ان الله لا یهدی من هو کاذب کفار» در این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع کتابخانه ای، تلاش شده است تا ریشه ها، عوامل و پیامدهای دروغ گویی نوجوانان تبیین گردد یافته ها نشان می دهد که عوامل موثر بر دروغ گویی در نوجوانان را می توان در سه سطح فردی، خانوادگی و اجتماعی طبقه بندی کرد در سطح فردی عواملی مانند ترس از تنبیه، نیاز به پذیرش اجتماعی و احساس حقارت نقش اساسی دارند در سطح خانوادگی، ضعف ارتباط والد فرزندی، الگوپذیری از رفتار والدین و شیوه های تربیتی ناسازگار موثر است در سطح اجتماعی نیز فشار گروه همسالان، فضای مجازی و نابرابری های فرهنگی اقتصادی در تقویت دروغ گویی نقش دارند از منظر آموزه های اسلامی دروغ گویی نتیجه ضعف ایمان، وسوسه شیطان و نبود تقوای اخلاقی است بر این اساس، راهکارهای پیشگیرانه و درمانی متعددی شامل تقویت ایمان، آموزش، صداقت، اصلاح الگوهای تربیتی، ایجاد محیط های صادقانه در خانواده و نهادهای آموزشی پیشنهاد شده است نتیجه پژوهش بیانگر آن است که دروغ گویی نه تنها آسیب اخلاقی، بلکه عاملی برای فروپاشی اعتماد اجتماعی و تضعیف سلامت روانی نوجوانان است و مقابله با آن نیازمند رویکردی جامع و چندبعدی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهره بابایان امیری

طلاب سطح ۳ حوزه علمیه جامعه الزهرا س قم، ایران

مهدی کریمخانی

استاد فقه، تربیتی حوزه جامعه الزهرا س قم، ایران

�ابایان امیری، زهره و کریمخانی، مهدی،1404،تاثیر دروغ گویی نوجوانان بر روابط اجتماعی با تاکید بر آموزه های اسلامی و روان شناسی،چهارمین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام29 آبان 1404 · تهران