معشوق ازلی و عشق الهی؛ بازنمایی رابطه متعالی خدا با انسان در آثار جامی

چکیده مقاله

این پژوهش به بررسی مفهوم معشوق ازلی و جلوه های عشق الهی در آثار عرفانی و ادبی جامی با تمرکز بر ارتباط خدا با انسان می پردازد هدف مطالعه تحلیل نقش عشق الهی به عنوان وسیله ای که خداوند برای هدایت، پالایش و تعالی انسان برقرار می سازد و بازنمایی آن در ادبیات عرفانی است یافته ها نشان می دهد که جامی معشوق را به عنوان حقیقت مطلق و سرچشمه کمال انسانی تصویر کرده و عشق الهی، مسیر مستقیم ارتباط خدا با انسان را ایجاد می کند در آثار وی این عشق سبب تهذیب نفس، رشد معنوی و حرکت انسان به سوی وحدت با معشوق می شود و مقبولیت معشوق فراتر از تحلیل عقلانی قرار دارد پژوهش حاضر اهمیت بازنمایی این ارتباط فعال و هدایتگر خداوند در ادبیات عرفانی و نقش آثار جامی در تبیین سلوک معنوی و تجربه عرفانی انسان را برجسته می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا قزلسفلی

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی گروه زبان و ادبیات فارسی واحد مشهد دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

اکبر شعبانی

استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی واحد نیشابور دانشگاه آزاد اسلامی نیشابور، ایران

محمد فاضلی

استاد گروه زبان و ادبیات فارسی واحد مشهد دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

قزلسفلی، زهرا و شعبانی، اکبر و فاضلی، محمد،1404،معشوق ازلی و عشق الهی؛ بازنمایی رابطه متعالی خدا با انسان در آثار جامی،چهارمین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام29 آبان 1404 · تهران