چکیده مقاله
در سال های اخیر، توجه به عدالت مکانی در دسترسی به سامانه های حمل ونقل عمومی به عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار شهری اهمیت یافته است پژوهش حاضر با هدف ارزیابی عدالت افقی در دسترسی به سامانه های اتوبوس تندرو و مترو در شهر اصفهان انجام شد برای سنجش دسترسی از دو روش Tow Step Floating Catchment Area ۲SFCA و Gaussian Based ۲SFCA G۲SFCA استفاده شد و تحلیل نابرابری از نظر کمی و بصری به کمک ضریب جینی و منحنی لورنز انجام گرفت یافته ها حاکی از توزیع ناعادلانه دسترسی به هر دو سامانه است؛ به طوری که مقادیر ضریب جینی در دو روش ۲SFCA و G۲SFCA برای مترو به ترتیب ۰/۹۳۸ و ۰/۹۴۰ و برای اتوبوس تندرو به ترتیب ۰/۸۱۷ و ۰/۸۲۳ برای حالت تجمیعی هر دو سامانه حمل ونقل ۰/۷۸۷ و ۰/۷۹۷ به دست آمده است اگرچه وضعیت دسترسی به اتوبوس تندرو بهتر از مترو است اما در هر دو سامانه، توزیع دسترسی به شدت ناعادلانه است؛ حتی با تجمیع دو سامانه نیز همچنان نابرابری مشهود است همچنین مقایسه نتایج دو روش نشان می دهد که روش G۲SFCA با در نظرگیری تاثیر تدریجی فاصله، رویکردی سخت گیرانه تر و در عین حال واقع بینانه تر در سنجش دسترسی ارائه می دهد یافته های این نتایج بر ضرورت توجه مدیران شهری به ملاحظات عدالت مکانی در توسعه خطوط آتی و برنامه ریزی در حوزه حمل ونقل عمومی تاکید می کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
حبیب گلابی
گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان
جمشید مالکی
گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان
ایمان بهارلو
گروه سامانه ها و اطلاعات مکانی، اداره کل برنامه و بودجه، معاونت برنامه ریزی و توسعه سرمایه انسانی، شهرداری اصفهان
شیوه ارجاع
گلابی، حبیب و مالکی، جمشید و بهارلو، ایمان،1404،ارزیابی عدالت مکانی در دسترسی به سامانه های اتوبوس تندرو و مترو با استفاده از روش محدوده دسترسی شناور دو مرحله ای و منحنی لورنز در شهر اصفهان،بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو29 آبان 1404 · تهران