ارزیابی ریسک حریق در بافت های فرسوده شهر تهران با رویکرد تصمیم گیری چندمعیاره و تحلیل مکانی

چکیده مقاله

بافت های فرسوده شهری به دلیل تراکم بالای جمعیت، فرسودگی سازه ها، عرض کم معابر و ضعف زیرساخت های ایمنی، از آسیب پذیرترین نواحی شهری در برابر حوادث حریق محسوب می شوند این پژوهش با هدف ارزیابی و پهنه بندی ریسک حریق در بافت های فرسوده شهر تهران و ارائه راهکارهای مدیریتی برای شهرداری و سازمان آتش نشانی انجام شده است در این مطالعه، شاخص های موثر بر ریسک حریق شامل تراکم ساختمانی، نوع مصالح، عرض معابر، فاصله تا ایستگاه آتش نشانی، تراکم جمعیت و کاربری اراضی شناسایی و وزن دهی شدند برای تحلیل داده ها از ترکیب روش تصمیم گیری چندمعیاره AHP و مدل TOPSIS در محیط GIS استفاده شد نتایج نشان داد که مناطق ۱۰، ۱۲، ۱۵ و بخش هایی از منطقه ۱۷ در پهنه ریسک بسیار بالا قرار دارند یافته های این پژوهش می تواند به عنوان ابزاری کاربردی برای برنامه ریزی پیشگیرانه، اولویت بندی مداخلات ایمنی و بهبود پوشش خدمات آتش نشانی شهرداری تهران مورد استفاده قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هادی دلیریان

شهرداری تهران

�لیریان، هادی،1404،ارزیابی ریسک حریق در بافت های فرسوده شهر تهران با رویکرد تصمیم گیری چندمعیاره و تحلیل مکانی،شانزدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار24 آبان 1404 · مشهد