بررسی نقش طراحی کاربری زمین در شکل گیری شهرهای پایدار و انسان محور

چکیده مقاله

در دهه های اخیر طراحی کاربری زمین به عنوان یکی از ارکان اساسی شهرسازی پایدار مطرح شده است نحوه ی توزیع کاربری ها در فضای شهری، چگونگی ارتباط میان سکونت اشتغال خدمات و فضاهای عمومی، و میزان هماهنگی آنها با نیازهای انسانی، تاثیر مستقیمی بر کیفیت زندگی شهروندان دارد هدف این پژوهش بررسی نقش طراحی کاربری زمین در شکل گیری شهرهای انسان محور و پایدار با تاکید بر کارایی فضایی و عدالت اجتماعی است در این مطالعه ابتدا مفاهیم پایه ای پایداری شهری و اصول طراحی انسان محور مرور شد سپس با بهره گیری از رویکرد تحلیلی توصیفی و مطالعات موردی الگوهای مختلف توزیع کاربری ها مورد ارزیابی قرار گرفت نتایج نشان داد که شهرهایی که در طراحی کاربری زمین خود بر اصل اختلاط عملکردها، تراکم بهینه و پیوستگی فضاهای عمومی تاکید دارند موفق تر از شهرهایی هستند که کاربری ها را به صورت مجزا و غیرمنعطف طراحی کرده اند این الگوهای جدید موجب کاهش وابستگی به خودرو، افزایش تعامل اجتماعی، بهبود سلامت روانی و کاهش آلودگی زیست محیطی می شوند از سوی دیگر فقدان برنامه ریزی یکپارچه در طراحی کاربری زمین منجر به گسترش پراکنده سازی شهری، افزایش هزینه های زیرساختی و تضعیف پایداری اقتصادی شهر می گردد در نهایت می توان نتیجه گرفت که طراحی کاربری زمین زمانی موثر و پایدار خواهد بود که با محوریت انسان، تعاملات اجتماعی و نیازهای واقعی شهروندان انجام گیرد، نه صرفا بر اساس معیارهای کالبدی یا اقتصادی

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهناز فداکار

کارمند شهرداری، کارشناس حقوقی مالی حسابداری احمد آباد مستوفی، تهران، ایران

فداکار، مهناز،1404،بررسی نقش طراحی کاربری زمین در شکل گیری شهرهای پایدار و انسان محور،شانزدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات شانزدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار24 آبان 1404 · مشهد