آموزش و پرورش به مثابه موتور محرک توسعه پایدار در ایران

چکیده مقاله

توسعه پایدار به عنوان پارادایم غالب توسعه در قرن بیست و یکم، نیازمند تحولات بنیادین در تمامی ابعاد جامعه، به ویژه در نظام آموزشی است این مقاله با هدف تبیین نقش محوری آموزش و پرورش به مثابه موتور محرک توسعه پایدار در ایران، به بررسی و تحلیل چالش ها، فرصت ها و راهکارهای موجود می پردازد روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند منابع کتابخانه ای، اسناد بالادستی و پژوهش های پیشین است یافته ها نشان می دهد که علی رغم تاکید اسناد بالادستی نظیر سند تحول بنیادین آموزش و پرورش بر مفاهیم نزدیک به توسعه پایدار، نظام آموزشی ایران در عمل با چالش های جدی در زمینه پرورش نسلی با دانش، مهارت و نگرش های لازم برای تحقق این هدف مواجه است این چالش ها شامل غلبه رویکردهای سنتی و حافظه محور، کمبود محتوای آموزشی متناسب با ابعاد سه گانه توسعه پایدار اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی ، عدم توانمندسازی معلمان و ضعف در پیوند میان آموزش رسمی و غیررسمی است این مقاله استدلال می کند که گذار به سوی جامعه ای پایدار، مستلزم یک بازنگری جامع در فلسفه، اهداف، ساختار و محتوای نظام آموزشی کشور است در نهایت، پیشنهادهایی عملیاتی جهت تقویت نقش آموزش و پرورش در راستای تحقق اهداف توسعه پایدار در ایران ارائه می گردد که بر محورهایی چون تلفیق مفاهیم پایداری در برنامه های درسی، توانمندسازی معلمان، ترویج یادگیری مشارکتی و تجربی و تقویت همکاری های بین بخشی استوار است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

یوسف گره بند

دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی، دانشگاه آزاد، واحد دهدشت

سیده اعظم ایمانی

دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی، دانشگاه آزاد، واحد دهدشت

گره بند، یوسف و ایمانی، سیده اعظم،1404،آموزش و پرورش به مثابه موتور محرک توسعه پایدار در ایران،سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی،اردبیل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی22 آبان 1404 · اردبیل