بررسی تطبیقی اعتبار و آثار شروط داوری در قراردادهای دیجیتال

چکیده مقاله

گسترش تجارت الکترونیک و تحول در شیوه های انعقاد قرارداد با توجه به شرط کتبی بودن در قوانین داوری ایران چالش هایی را در مورد اعتبار شروط داوری در قراردادهای دیجیتال ایجاد کرده است این پژوهش به بررسی این سوال محوری می پردازد که آیا شروط داوری مندرج در این قراردادها از نظر حقوقی الزام آور هستند یا خیر هدف اصلی تحلیل جایگاه حقوقی این شروط در نظام حقوقی ایران و مقایسه آن با قواعد بین المللی، به ویژه قانون نمونه انسیترال UNCITRAL است روش پژوهش توصیفی تحلیلی و تطبیقی است یافته ها نشان می دهد که قواعد آنسیترال با تفسیری موسع از مفهوم کتبی بودن و پذیرش داده پیام ها و امضاهای الکترونیکی زمینه قانونی مناسبی برای اجرای شروط داوری دیجیتال فراهم کرده اند، اما در نظام حقوقی ایران گرچه قانون تجارت الکترونیکی گام های اولیه را برداشته اما در آئین دادرسی و رویه قضایی با ابهام و پراکندگی مواجه است که مانع تضمین کامل نفوذ آراء در این خصوص می شود نتیجه پژوهش ضرورت اصلاح صریح مقررات آئین دادرسی در رابطه با توافق الکترونیکی بر داوری را تایید می کند تطبیق قواعد داخلی با الگوهای آنسیترال، تقویت زیرساخت های فنی و تدوین رویه های روشن قضایی برای پذیرش آراء دیجیتال می تواند امنیت حقوقی و کارآمدی سازوکارهای حل و فصل اختلاف در اقتصاد دیجیتال ایران را ارتقاء دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

قاسم نخعی پور

استادیار گروه حقوق دانشگاه بیرجند، ایران

سجاد رضائی

دانشجوی دکتری گروه حقوق واحد بیرجند دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند ایران نویسنده مسئول

نخعی پور، قاسم و رضائی، سجاد،1404،بررسی تطبیقی اعتبار و آثار شروط داوری در قراردادهای دیجیتال،اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی حقوق خصوصی نوین با محوریت کسب و کار و اقتصاد دیجیتال،خمینی شهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و سومین همایش ملی حقوق خصوصی نوین با محوریت کسب و کار و اقتصاد دیجیتال21 آبان 1404 · خمینی شهر