چکیده مقاله
در محیطهای دیجیتال، چارچوبهای کلاسیک معماری سازمانی ممکن است در تامین نیازهای نوظهور به چابکی و خودگردانی محدودیت داشته باشند. این پژوهش چارچوب ACEA را مبتنی بر هوش مصنوعی عامل محور و نظریه سیستمهای پیچیده انطباقی که در سه لایه طراحی شده است معرفی میکند. این ترکیب امکان هماهنگی توزیع شده و پیش بینی زودهنگام را فراهم می کند تا سازگاری بلادرنگ با اختلالات عملیاتی تسهیل شود. ارزیابی ACEA در یک مطالعه موردی مدیریت زنجیره تامین و مقایسه ساختاری و عملکردی با TOGAF نشان داد که این مدل می تواند زمان واکنش سازمان به ناپایداری ها را کاهش داده و تاب آوری را افزایش دهد. بهینه سازی معماری اشاره شده، استانداردسازی پروتکل های ارتباطی میان عامل ها و تضمین امنیت و اعتبار فرایندهای خودگردان به عنوان زمینه های اولویت دار پژوهش های آتی شناخته شده اند.
کلیدواژهها
نویسندگان
نیما سلامی
دانشکده مهندسی و علوم کامپیوتر، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
حسن حقیقی
عضو هیئت علمی، دانشکده مهندسی و علوم کامپیوتر، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
شیوه ارجاع
�لامی، نیما و حقیقی، حسن،1404،ازTOGAFتا:ACEAتحول به سوی معماری سازمانی خودران مبتنی بر هوش مصنوعی،نهمین همایش پیشرفت های معماری سازمانی ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین همایش پیشرفت های معماری سازمانی ایران20 آبان 1404 · تهران