چکیده مقاله
در سال های اخیر روش های زیستی بهسازی خاک به عنوان جایگزین هایی سازگار با محیط زیست برای روش های شیمیایی/سیمانی مطرح شده اند این مقاله با تمرکز بر دو رویکرد اصلی رسوب دهی زیستی کربنات کلسیم MICP و درمان بیوپلیمری BPT به مرور سازوکارها، نتایج آزمایشگاهی گزارش شده در حوزه مقاومت، نفوذپذیری، دوام و نیز ملاحظات اجرایی و محیط زیستی می پردازد برای خروج از حالت مروری، یک چارچوب ارزیابی چندمعیاره تعریف شده و به هر روش بر اساس معیارهای عملکردی امتیاز تخصیص یافته است نتایج نشان می دهد که MICP به سبب سیمانی شدن معدنی معمولا افزایش چشمگیر مقاومت/سختی و کاهش نفوذپذیری را فراهم می کند اما به کنترل یکنواختی تزریق و مدیریت پساب آمونیاکی نیاز دارد در مقابل بیوپلیمرها با ایجاد شبکه های ژلی و پیوندهای فیزیکی/شیمیایی، کاهش سریع نفوذپذیری و رفتار چقرمه تر را ارائه می دهند و از منظر ایمنی و محیط زیست کم خطرترند؛ هرچند دوام آن ها در برابر چرخه های محیطی و تجزیه زیستی باید مدیریت شود در نهایت بر اساس وزن دهی عمومی بیوپلیمرها اندکی برتر ارزیابی شدند در پایان یک نقشه تصمیم کاربردی برای انتخاب روش مناسب در پروژه های ژئوتکنیکی ارائه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
فاطمه محمدیان
دانشجوی دکتری ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
محمد نوروزعلیائی
دانشیار، گروه ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
سید محمد موسوی
استاد، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
شیوه ارجاع
محمدیان، فاطمه و نوروزعلیائی، محمد و موسوی، سید محمد،1404،ارزیابی و تحلیل دو روش رسوب دهی زیستی کربنات کلسیم و درمان بیوپلیمری در بهسازی خاک های ماسه ای،سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز19 آبان 1404 · تهران