چکیده مقاله
تغییرات اقلیمی با پیامدهایی همچون افزایش دما، تغییر الگوهای بارش و بالا آمدن سطح دریای خزر، چالش های جدی برای استان های شمالی ایران از جمله گیلان، مازندران و گلستان ایجاد کرده است این پژوهش با هدف تبیین نقش آینده پژوهی شهری و اکوسیستم های نوآوری در تطبیق این شهرها با شرایط اقلیمی در حال تغییر، از رویکرد ترکیبی کیفی–کمی استفاده کرده است یافته ها نشان می دهد که تا سال ۲۰۵۰ میانگین دمای منطقه تا ۲ ۵ درجه سانتی گراد افزایش یافته، بارش های فصلی ۱۵ تا ۲۰ درصد کاهش خواهد یافت و سطح دریا حدود ۲۰ سانتی متر بالا می آید این تغییرات می تواند موجب تشدید سیلاب ها، کاهش بهره وری کشاورزی و تهدید زیرساخت های حیاتی و معیشت شهری در شهرهایی مانند رشت، ساری و گرگان گردد آینده پژوهی سناریویی و مدل سازی اقلیمی، راهبردهایی همچون توسعه زیرساخت های مقاوم در برابر سیل، احیای تالاب ها و استفاده از فناوری های نوین را پیشنهاد می کند همچنین بررسی اکوسیستم های نوآوری محلی نشان داد که بهره گیری از اینترنت اشیا و هوش مصنوعی در پیش بینی سیلاب و راه حل های مبتنی بر طبیعت نظیر دیوارهای سبز می تواند ظرفیت تاب آوری این شهرها را افزایش دهد با این وجود، محدودیت هایی همچون کمبود داده های بومی، سرمایه گذاری ناکافی و ضعف هماهنگی نهادی به عنوان موانع اصلی شناسایی شدند مقایسه با تجربه شهرهای پیشرو جهان نیز نشان دهنده وجود شکاف در سیاست گذاری و منابع است این پژوهش بر ضرورت تقویت زیرساخت های داده ای، افزایش سرمایه گذاری از طریق سازوکارهای نوآورانه، و گسترش همکاری های بین نهادی تاکید دارد همچنین اجرای سیاست های فراگیر و راه حل های مبتنی بر طبیعت می تواند مسیر دستیابی به شهرهای تاب آور و پایدار در شمال ایران را فراهم سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مومنی، حسین و ملک حسینی، محسن،1404،اکوسیستم های نوآوری و آینده شهری پایدار: سناریوهای تطبیق با تغییرات اقلیمی در شمال ایران،پنجمین کنفرانس ملی انجمن علمی پارک های فناوری و سازمان های نوآوری ایران"آینده سازمان های نوآوری در عصر هوش مصنوعی"،زاهدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس ملی انجمن علمی پارک های فناوری و سازمان های نوآوری ایران"آینده سازمان های نوآوری در عصر هوش مصنوعی"14 آبان 1404 · زاهدان