چکیده مقاله
فقهای اسلام با نگاه تربیتی ، معاشرت های حسن و معروف زن و شوهر را به عنوان دو رکن اساسی خانواده، مهمترین عامل تربیت و رشد شخصیت روانشناختی آنان می دانند مساله این پژوهش ، تبیین نگاه تربیتی فقهی دوقاعده معاشرت حسن و معروف، مبتنی بر مبانی نظری آن و زمینه سازی های روانشناختی در خانواده است پژوهش حاضر از نوع پژوهش های اسنادی و کیفی است که با روش فقهی اجتهادی ، آیات و روایات، در این زمینه ، توصیف و تحلیل شده است یافته های این تحقیق عبارتند از: الف در نزد فقهاء، حسن و معروف، عملکرد زیبا و مطلوب فطری و عقلی است که نوع افراد بشر بر آن اذعان دارند ب معاشرت های حسن و معروف زن و شوهر دوسویه و از فطرت انسانی همسان نشات می گیرد ج احکام فقهی بطور کلی و از جمله احکام در ارتباط با زن و شوهرتماما، تربیتی و هدایتی است د از منظر قرآن، زن و مرد با ازدواج، اهل یکدیگر می شوند و مسئولیت تربیتی همدیگر را بعهده می گیرند ه رویکردهایی چون: همسانی زوجین در خلقت انسانی ، نگاه نعمتی ، کرامتی ، آرامشی و مثبت نگری و همیارانه زوجین در مسیر سعادت، دید متعالی به روابط جنسی زن و شوهر و و اراده جدی بر سبقت گیری از همدیگر در معاشرت های حسن و معروف، بویژه در حیطه رفتارهای عاطفی ، انجام معاشرت حسن و معروف را در زندگی زن و شوهر، بصورت تربیت مطلوب بسترسازی می نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فقیهی، علی نقی،1403،رویکرد تربیتی روانشناختی به معاشرت های خانوادگی ، مبتنی بر دو قاعده فقهی معاشرت حسن و معروف،سومین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام29 آبان 1403 · تهران