بررسی خودپنداره و درماندگی آموخته شده و انگیزه پیشرفت و رابطه میان آنها در دانشجویان دانشگاه اسلامشهر

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی خودپنداره ضعیف و درماندگی آموخته شده و انگیزه پیشرفت دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامشهر بوده است این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی است جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر میباشد که ۳۱۱۳ نفر اعلام شده است طبق جدول مورگان، حجم نمونه ۳۴۲ نفر تعیین گردید روش نمونه گیری به صورت تصادفی ساده استفاده شده است به منظور سنجش متغیر های استفاده شده در پژوهش از سه پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس ، پرسشنامه خودپنداره راجرز و پرسشنامه درماندگی آموخته شده کوینلس و نیلسون استفاده گردید برای آزمون رابطه بین متغیر ها از روش همبستگی استفاده شد نتایج تحقیق نشان داد که دانشجوها درماندگی آموخته شده متوسط، خودپنداره نسبتا ضعیف و منفی و انگیزه پیشرفت متوسط داشتند میان درماندگی آموخته شده و خودپنداره و انگیزه پیشرفت رابطه معناداری وجود نداشت و همچنین نشان داد که جنسیت افراد در میزان درماندگی آموختهشده، خودپنداره و انگیزه پیشرفت تاثیری نداشته و نتایج میانگین نمرات پرسشنامه های خانم ها با آقایان تقریبا برابر بود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیدمرتضی موسوی محب

استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

علیرضا پوریان ارباستانی

کارشناس روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر

موسوی محب، سیدمرتضی و پوریان ارباستانی، علیرضا،1400،بررسی خودپنداره و درماندگی آموخته شده و انگیزه پیشرفت و رابطه میان آنها در دانشجویان دانشگاه اسلامشهر،چهاردهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم اجتماعی و تربیتی،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم اجتماعی و تربیتی30 دی 1400 · بابل