چکیده مقاله
مقدمه: سندروم روده تحریک پذیر از شناخته شده ترین اختلالات تعامل روده و مغز است که با علائم درد مزمن شکمی به همراه تغییر عادات روده مشخص می شود این بیماری تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی بیماران دارد هدف: در این پژوهش به بررسی رابطه ابرازگری هیجانی و ذهن آگاهی با سندروم روده تحریک پذیر پرداختیم، پژوهش حاضر گذشته نگر و توصیفی، با روش تجزیه و تحلیل آماری از نوع همبستگی بود روش: جامعه آماری پنجاه نفر شامل افراد زن و مرد و بالای سن قانون بودن و مبتلا به سندروم روده تحیرک پذیر و نداشتن بیماری دیگر به طور همزمان به صورت تصادفی انتخاب شد دو پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و امونز ۱۹۹۰ با ضرایب آلفا در حد قابل قبولی بین α=۰/۵۵ مربوط به عامل غیرواکنشی بودن α=۰/۸۳ مربوط به عامل توصیف و پرسشنامه ذهن آگاهی FFMQ بایر و همکاران ۲۰۰۶ مورد استفاده قرار گرفت و داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS جمع آوری شد یافته ها: یافته ها حاکی از آن بود که ابرازگری هیجانی و ذهن آگاهی اثر مستقیمی بر تاب آوری داشتند، هچنین تاب آوری نیز اثر مستقیمی بر شکوفایی داشت علاوه بر این، ابرازگری هیجانی و ذهن آگاهی اثر غیرمستقیمی بر شکوفایی با میانجی گری تاب آوری نشان داشتند نتیجه گیری: یافته های این پژوهش دارای تلویحات کاربردی برای مداخله های درمانی با محوریت تنظیم ابرازگری هیجانی و ذهن آگاهی جهت ارتقای بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یزدخواه، مهدیه و عنایتیان، امید،1403،بررسی رابطه ابرازگری هیجانی و ذهن آگاهی در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر،بیست و چهارمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی26 مهر 1403 · بابل