برنامه ریزی فضایی راهبردی، رویکردی نوین در عرصه برنامه ریزی شهری و منطقه ای

چکیده مقاله

با ورود برنامه راهبردی، به برنامه های مرتبط با مکان در کلیه سطوح ملی، منطقه ای، شهری و محلی، تحولی بنیادین در پارادایم های غالب برنامه ریزی ارائه گردید برنامه ریزی فضایی راهبردی، فرآیندی اجتماعی فضایی قابل تغییر و اتحادبخش است که ترجیحا توسط بخش عمومی راهبری می شود و از خلال آن چشم اندازها، اقدامات عملی مرتبط با هم و ابزارهای اجرایی تولید می شود که آنچه هست و آنچه باید بشود را از یک فضا شکل می دهند در پارادایم جدید برنامه ریزی فضایی راهبردی با تاکید بر اجرای برنامه ها و استفاده از راهکارها و فنون جدید در فرایند تدوین برنامه ها به هر چه محقق تر شدن برنامه ها و اجرایی بودن آنها تاکید ویژه شده و تلاش گردیده است تا فاصله بین چشم اندازها، اهداف، راهبردها و سیاست ها و اجرای آنها در واقعیت تا حد امکان کاهش یابد در این پژوهش سعی شده است با نگاهی تحلیلی، به برررسی نگرش های موجود، عناصر کلیدی و الزامات برنامه ریزی فضایی راهبردی، به عنوان یک رهیافت مهم در عرصه برنامه ریزی شهری و منطقه ای پرداخته شود آنچه اهمیت دارد کاربست صحیح این رهیافت در نظام برنامه ریزی کشور و به دنبال آن دستیابی به توسعه پایدار در جهات مختلف می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مصطفی مومنی

عضو هیات علمی گروه پژوهشی توسعه کالبدی شهر جهاد دانشگاهی واحد استان مرکزی، اراک

نجمه سادات مصطفوی

عضو هیات علمی گروه پژوهشی توسعه کالبدی شهر جهاد دانشگاهی واحد استان مرکزی، اراک

مومنی، مصطفی و مصطفوی، نجمه سادات،1396،برنامه ریزی فضایی راهبردی، رویکردی نوین در عرصه برنامه ریزی شهری و منطقه ای،چهارمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار،شیراز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار1 اسفند 1396 · شیراز