چکیده مقاله
باتوجه به زندگی اپارتمان نشینی امروزه کودکان فرصت بسیاری ازبازیها را ندارند درگذشته با وجود کمبود بسیاری ازامکانات کودکان میتوانستند اسباب بازیهایشان را خودشان بسازند آنها کارکردن باگل و چوب و را ازنزدیک تجربه میکردند حتی صنایع دستی نسل به نسل منتقل میشد و به کودکان اموزش داده میشد همینطور بچه ها فضای وسیع تر و متنوع تری برای بازی دراختیار داشتند اما امروزه وضعیت کودکان ما چنین است آنها درفضای بسته اپارتمان زندگی می کنند فرصت پریدن و دویدن و جیغ کشیدن ازآنها گرفته میشود آنها دیگر هرگز گل بازی و بازی با چوب را بطور مستقیم تجربه نمی کنند بهرحال کانون کمک مک محیط و جایی ویژه میشود که هریک ازاعضا جامعه باید ازآن بگذرد تا اماده خدمات شود و الا نه میتواند خدمات برساند و نه ازامتیازهای جامعه بهره مند شود فضای کانون اگرچنانچه محیطی گرم و دلچسب مطابق با درک و قدرت فهم کودکان ایجادنماید که بتواند جاذب برای حضور آنان بوده و همان احساس امنیتی را بوجود آورد که خانه به انان میدهد و حتی درمواردی ازآن هم فراتر رفته و مانوس ترین محیط انسان اجتماعی را پیامون آنها ایجادکند میتواند مناسب ترین موقعیت جهت شکوفایی استعدادهای درونی و پرورشی فکر و ادراک آنان باشد همچنین باید شرایط مناسبی اجیادکرد تا آنها بتوانند محیط و طبیعت اطراف خود را شناسند و برای حفظ محیط زیست خود تلاش کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کریمی آذری، امیررضا و وحیدی، طاهر و فرحناک، اکرم،1394،ارزیابی کمبودهای فضاهای کاربریهای فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نمونه موردی شهر رشت،هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری20 آبان 1394 · مشهد