مرگ تقدس تولد آگاهی فضا-زمان به مثابه واسطه ی ماده و مجرد

چکیده مقاله

در این نوشتار رابطه ی ماده و مجرد از رهگذر فضا زمان بررسی می شود فضا زمان نه مادی محض است و نه مجرد محض، بلکه واسطه ای یکتا و همگانی است که بستر پیدایش و حرکت ماده را فراهم می آورد و از قوانین ریاضی تبعیت می کند در ادامه، مفهوم تقدس تحلیل شده و نشان داده می شود که تقدس ذاتی وجود ندارد بلکه ساخته ی اجتماعی سیاسی برای کنترل انسان هاست و در تاریخ بیشتر ابزاری برای قدرت و فریب بوده است سپس به مسئله ی خلقت انسان پرداخته می شود داستان آدم و حوا نمادی از تکامل انسان خردمند است و «آدم» نه شخصی معین بلکه نماینده ی نژاد بشر امروزی است در این روایت نمادین، ملائکه عقل و علم اند، شیطان تجسم منیت و خیال انسان است و درخت ممنوعه حیوانیت و غریزه را باز می نماید بهشت و جهنم نیز مکان هایی بیرونی نیستند بلکه درونی و برخاسته از ملکات و رفتار انسان اند خشم کارکردی حیوانی و روانی است و برای وجود مطلق معنایی ندارد بنابراین رستگاری نه در اعتقاد به اشخاص یا مفاهیم مقدس بلکه در عقلانیت، معرفت و فهم نظام هستی است سعادت حقیقی انسان سکونت در فصل انسانیت خویش یعنی عقل است و بهشت واقعی در لذت بردن از علم و فهم جهان پدید می آید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی برجی

�رجی، علی،1404،مرگ تقدس تولد آگاهی فضا-زمان به مثابه واسطه ی ماده و مجرد،چهارمین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام29 آبان 1404 · تهران