چکیده مقاله
عزت نفس به معنای ارزیابی و ارزشیابی مداوم شخص نسبت به ارزشمندی خویش و کارایی مفید برای خود و جامعه است که در دو رویکرد اسلامی و روانشناسی مبتنی بر اندیشه های راجرز می تواند نتایج متفاوتی داشته باشد در این نوشتار به روش توصیفی تحلیلی و با شیوه داده پردازی کتابخانه ای به بررسی عزت نفس در دیدگاه علامه مصباح ره و کارل راجرز پرداخته شده است یافته های پژوهش حاکی از آن است که در رویکرد روانشناسی راجرز عزت نفس را ارزیابی مداوم شخص از ارزشمندی خویشتن با نوعی قضاوت نسبت به ارزشمندی خود تعریف کرده که با رسیدن به خودشکوفایی و توجه مثبت به خود و دیگران حاصل می شود؛ لکن در رویکرد علامه مصباح که مبتنی بر استنباط از متون دینی است عزت را شکست ناپذیری دانسته که در آن میل به «عزت طلبی گرایشی منشعب از میل به قدرت طلبی است که فرد مسلمان در ارتباط و تعلق محض به خداوند و در سایه عزت الهی به عزتی دائم می رسد همچنین جمع بین فروتنی و خیرخواهی با عزت نفس و کرامت ممکن؛ بلکه لازم است، اما جمع صفاتی از این قبیل در نظام های غیرالهی به دلیل نداشتن پشتوانه اصیل این ارزش ها به نوعی دوگانگی و سرانجام تضاد و دورویی و نفاق می انجامد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موسوی، فاطمه سادات و قنبری، مقداد،1404،همسنجی حقیقت عزت نفس در دیدگاه مصباح یزدی و راجرز،چهارمین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی دین، معنویت و سبک زندگی جهان اسلام29 آبان 1404 · تهران