پیش بینی جرم با هوش مصنوعی و تعارض با حریم خصوصی

چکیده مقاله

هوش مصنوعی در دهه های اخیر به ابزاری کارآمد برای تحلیل داده های کلان و پیش بینی رفتارهای انسانی تبدیل شده است در حوزه عدالت کیفری، نیز استفاده از الگوریتم های پیش بینی جرم افق های تازه ای برای سیاست گذاری کیفری، شناسایی نواحی جرم خیز و کاهش نرخ تکرار جرم گشوده است با این حال این تحول فناورانه پرسش های مهمی درباره حدود مداخله فناوری در حقوق بشر و اصول بنیادین دادرسی ایجاد کرده است هدف این پژوهش تحلیل جامع ابعاد حقوقی و اخلاقی پیش بینی جرم با هوش مصنوعی و بررسی تعارض آن با مفاهیمی همچون حریم خصوصی، بی طرفی قضایی و عدالت کیفری است روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده ها از منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و اسناد بین المللی انجام شده است یافته ها نشان می دهد که استفاده از الگوریتم های پیش بینی در کنار مزایای آن با خطراتی نظیر نقض حریم خصوصی، تبعیض و سوگیری الگوریتمی و تضعیف اصول دادرسی عادلانه همراه است، همچنین فقدان نظام مسئولیت حقوقی مشخص برای خطاهای الگوریتمی می تواند منجر به تزلزل در اعتماد عمومی به نظام عدالت شود بر این اساس پژوهش حاضر بر ضرورت تدوین قوانین جامع در زمینه حفاظت از داده ها، نظارت انسانی بر تصمیمات ماشینی و شفافیت الگوریتمی تاکید دارد تا فناوری در خدمت عدالت قرار گیرد نه جایگزین آن

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه معتمدراد

کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی واحد یزد دانشگاه آزاد اسلامی یزد ایران

فریبا معتمدراد

کارشناسی ارشد حقوق خصوصی واحد یزد دانشگاه آزاد اسلامی یزد، ایران

معتمدراد، فاطمه و معتمدراد، فریبا،1404،پیش بینی جرم با هوش مصنوعی و تعارض با حریم خصوصی،کنفرانس هوش مصنوعی در اقتصادهای نوظهور و کسب وکارهای دیجیتال،یزد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس هوش مصنوعی در اقتصادهای نوظهور و کسب وکارهای دیجیتال21 آبان 1404 · یزد