چکیده مقاله
پهپادهای بدون سکان به دلیل ویژگی های منحصر به فرد به عنوان یکی از طرح های نوین در مهندسی هوافضا مورد توجه ویژه قرار گرفته اند هدایت سیستم های پروازی عموما از طریق سکان ها محقق می شود با این حال حذف سکان چالش های اساسی در حوزه پایداری و کنترل پروازی ایجاد می کند در این پژوهش با حذف کامل سکان ها در یک مدل پهپاد به بررسی اثر استفاده از سامانه تغییر بردار رانش بر عملکرد آیرودینامیکی مدل پرداخته شده است آزمایش ها در تونل باد در زوایای حمله مختلف ۰، ۵، ۱۰، ۱۵، ۲۰ و ۲۵ درجه انجام شد نتایج نیروهای آیرودینامیکی برآ، پسا و گشتاور حول محور عرضی و همچنین جدول های مقایسه ای عملکرد در هر زاویه حمله نشان داد که پهپاد در زوایای حمله پایین از پایداری مطلوب برخوردار است و با افزایش زاویه حمله تا ۱۵ درجه نیروی برآ به بیشینه مقدار خود می رسد در زوایای بالاتر از ۲۰ درجه نشانه های جدایش جریان و واماندگی آشکار می شود و کارایی آیرودینامیکی افت می کند نتایج همچنین موکد این موضوع بود که سامانه تغییر بردار رانش با جبران لحظه های ناپایدار و بهبود پایداری در شرایط بحرانی نقش مهمی در عملکرد مطلوب سیستم کنترل بردار رانش دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قفی، امین و شجاعی، امیر محمد و عتیقی، امیر سجاد و یوسفی، مسعود،1404،تحلیل آیرودینامیکی هواپیمای بدون سرنشین مجهز به سامانه تغییر بردار رانش،اولین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مکانیک، عمران و فناوری های پیشرفته،اسفراین
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مکانیک، عمران و فناوری های پیشرفته19 آبان 1404 · اسفراین